Yazar: Seden Mestan
29 Ekim 2021
Müziğin bünyede yarattığı hislere güzellemeler yapan bir sergi: Mamut x Dreamscapes

Şehrin kültür sanat takvimi pandeminin etkilerini şöyle bir üzerinden silkeleyip yeniden hareketlenmeye başlamışken genç ve bağımsız sanatçıları sanat severlerle ve sektörün profesyonelleriyle buluşturan Mamut Art Project de yeni edisyonuyla Yapı Kredi bomontiada’nın katlarına çoktan kuruldu bile. Bu sene ana seçkinin hemen yanı başında, yine Yapı Kredi bomontiada içerisindeki B Blok’ta müziğin bünyede yarattığı hislere güzellemeler yapan, +1 desteğiyle gerçekleşen özel bir sergi daha var: Mamut x Dreamscapes.

28 illüstratör bu sergi için sevdikleri ya da seçtikleri parçaların kendilerinde yarattıkları hisleri çizimlerine döküyorlar; böylelikle hem şarkıların onlar üzerindeki etkilerini bizimle paylaşıyorlar (hatta bir tür duygu birliği yaratıyorlar) hem de o şarkıları bambaşka bir gözle de ‘görmemizi’ sağlıyorlar. Evet, işitsel bir eserin görselleştirilmesinde kesinlikle heyecan verici bir şeyler var! Farklı disiplinlerdeki üreticilere özgün bir alan açan HOOD Base‘in Dream Gigs Illustrated projesinin farklı bir ayağı diyebiliriz Mamut x Dreamscapes için. Hatta şanslıyız, çünkü Mamut x Dreamscapes’in hemen yanı başında yeni Dream Gigs Illustrated afişleri de var. Bu sefer hayali konserlere Türkiye’deki müzik kültürünü var eden mekanlar ev sahipliği yapıyor. Neyse biz uzatmayalım, anlatmayı HOOD Base’in kurucularından Artemis Günebakanlı‘ya bırakalım.
(Kapaktaki çalışma, Bülent Gültek‘e ait. İlham aldığı şarkı ise Pink Floyd – High Hopes.)

HOOD Base olarak müzik, yazı, illüstrasyon derken pek çok farklı kreatif alanda işlere imza atıyorsunuz. HOOD Base’in bu çokdisiplinli üretimlerinde nasıl bir motivasyon var? Biraz eskiye gider gibi olacağız ama HOOD Base nasıl bir ihtiyaçla yola çıktı?

Aslında bir çalışma alanımız olması hayalimizin, ortak bir üretme ve paylaşma alanı fikrine evrilmesi ile başladı HOOD Base. Sergilerin, atölyelerin, söyleşilerin, buluşmaların gerçekleşebildiği, ses ve video prodüksiyonu yapılabilen, modüler yapıda bir alan olması için çabaladık.

HOOD Base olarak 2019 yılında başladığınız Dream Gigs Illustrated bizi bazen hayalini kurmaya bile cesaret edemediğimiz konserlere götüren, insanın ayaklarını yerden kesen müthiş bir illüstrasyon projesi. Her illüstratör hayali bir konserin afişini çizip tasarlıyor bu proje için. Mesela vaktiyle Gezi Parkı’nda Roger Waters’ı, Kelebekler Vadisi’nde Nina Simone’u, kahvaltı masasında Blur’ü izledik bu seri sayesinde. Yani hayallerde tabii… Ah, ah… Peki nasıl oluştu Dream Gigs projesi?

Çok teşekkürler. Dream Gigs Illustrated bizim için de çok değerli. Her sanatçının üretimi ayrı dünyalar açıyor bize. Çok mutlu oluyoruz. Aslında Manyetik Bant blogunun 10. yılı için özel bir şey yapmayı düşünüyorduk. Murat (Kılıkçıer) ile konuşurken, hayallerdeki konserler, hayali konser afişlerine ve bir illüstrasyon serisi fikrine dönüştü. Sosyal medyada başlayan proje, hem tecrübeli hem genç çizerleri bir araya getiren özel bir seçki oluşturdu. Genişleyerek devam ediyor.

Dream Gigs’in afişleri pandemiyle birlikte konserlerden iyice ayrı düştüğümüz dönemde daha da farklı bir anlama büründü. Mamut x Dream Gigs Illustrated sergisi ise bunu daha da pekiştiriyor çünkü bu sefer odağına Türkiye’deki müzik kültürünü var eden mekanları alıyor. Seyircisinden ayrı düşen, zor zamanlar geçiren mekanlar… Sergiyi kurgularken neler vardı öncelikli olarak aklınızda?

Geçtiğimiz bir buçuk yılda, tüm müzik sektörüyle birlikte konser mekânları da çok zorlu bir süreçten geçti. Kapanmadan devam edebilenlerin toparlanması daha da zaman alacak. Diğer yandan müzik etkinlikleri, saat kısıtlaması gibi uygulamalarla iyice darboğaza girdi. Bu dönemde Dream Gigs’i hep konser mekânlarına odaklanarak düşündük. Mamut için oluşturulan seride, 34 sanatçının Türkiye’de müziği besleyen salonlar, sahneler, müzik dükkânları, kamusal alanlar eksenindeki üretimleri yer alıyor. Buradaki afişleri incelerken sona eren festivalleri, üniversite etkinliklerini, kapanan mekânları, dönüşüme uğrayan mahalleleri de görüyoruz. Dolayısıyla bu seri, ülkedeki ekonomik ve sosyal gidişatın müzik mekânları üzerinden bir yansımasını da sunuyor.

HOOD Base olarak Mamut Art Project ile, yine Yapı Kredi bomontiada’daki B Blok’ta görülebilecek bir iş birliğiniz daha var: Mamut X Dreamscapes. Dreamscapes adlı bu özel konsept altında yine illüstratörler sevdikleri ya da seçtikleri parçaların kendilerinde yarattıkları hisleri çizimlerine dökmüşler. Bu yeni proje nasıl bir fikirle şekillendi peki? Dream Gigs Illustrated bünyesinden başka ne gibi yeni konseptler, projeler çıkacak ileride?

Dreamscapes aslında DGI’nin kız kardeşi gibi. DGI’de hayali konserler afişlendirilirken, Dreamscapes’te müziğin yarattığı hayali evrenler, müziğin sanatçıları götürdüğü yerler tasvir ediliyor. Merkezde yine müzik ve hayal etmek var. Dream Gigs’in devamında projedeki sanatçıların, yerel sahneden müzisyenleri seçip, alan ve zaman sınırı olmaksızın konserler hayal edeceği bir seri olsun istiyoruz. Diğer taratan efsanevi konser ve festivallerin yeniden afişlendirilmesi de planlar arasında.

Selin Çınar, ilham aldığı şarkı M.I.A. – Bad Girls

Dreamscapes’teki eserlerin duygu birliği yaratan bir tarafı da var: İllüstrasyonlara bakarken hem o şarkıların sizde yarattığı hislerin bir karşılığını görüyorsunuz hem de başkalarının da aynı şarkılarda benzer duygularla hislendiğini fark ediyorsunuz. Hatta çoğu eserin oldukça matrak tarafları da var. İşitsel bir şeyin görsele dökülmesi ne gibi incelikler gerektiriyor sizce? Bu süreçte illüstratörlerin deneyimleri ne yönde oluyor?

Aslında bu süreç tamamen illüstratörlerin hayal güçleri ve kişisel deneyimleriyle şekillendi. Onlar şarkıları dinlerken nasıl yerlere gidiyorlar, o sesler nasıl alanlar yaratıyor, dinledikleri müzik kendi hayatlarında nasıl bir yere dokunuyor, tümü sanatçıların zihninden çıkıyor. Biz sadece esere ilişkin yorumumuz istendiğinde ya da bize danışıldığında bir şeyler katmaya çalışıyoruz. Dolayısıyla gerçek cevap sanatçılarda. 

Özellikle bu iki proje özelinde illüstratörlerle yaratım süreçlerinde nasıl ilerliyorsunuz? Ne gibi öncelikler ya da kriterler işin içine giriyor ve siz ne kadar dahil oluyorsunuz? Yoksa her sanatçıyla birlikte farklılaşıyor mu süreçler de?

Projeye davet ettiğimiz illüstratörleri belirlerken çizgisini çok sevdiğimiz, deneyimli illüstratörler ile yolun başındaki, gelecekte yapacaklarına dair heyecan duyduğumuz illüstratörler arasında bir denge olması için çabalıyoruz. Önceki soruda da dediğim gibi seçkiler yapılıp, temalar belirlendikten sonra illüstratörler tamamen özgür.

Pandemiyi atlattık mı şimdilik bilmiyoruz ama şehirdeki kültür sanat hayatı yeniden hareketlendi, orası kesin. HOOD Base tarafında, başka ne gibi projeler var gündemde? Kadıköy’deki mekanda yeni yeni konserler ver sergilerde yollarımız kesişsin diye bekliyoruz…

HOOD Base’deki en yakın sergi, Mamut Art’ın hemen sonrasında Orkun Bozkurt, Tolgahan Bayhan, Ege Avcı, Gizem Akgün ve Kubilay Odabaş’tan oluşan CRASH! ekibinin “Çizgi Roman Orijinalleri” sergisi olacak. CRASH! sergisinden sonra Kerem Ardahan ve Bıyıkof ile bir canlı resim performansı planlıyoruz.

Diğer yandan henüz anons edilmeyen tek günlük bir festivalin kurgusu için çok sevdiğimiz bir ekiple birlikte çalışıyoruz. Çok heyecanlandığımız, değerli bir etkinlik bizim için. Uzunca zamana yayılan Moğollar tribute albümünden paylaşımlar da devam edecek. Her müzisyenin bir Moğollar şarkısını yorumladığı kayıtlara, illüstrasyonlar eşlik edecek.

Birkaç sanatçı söyleşisi ve küçük performansların yanı sıra, yılbaşı için de tuhaf bir etkinlik planımız var. Umarız artık daha güzel haberler alırız ve planların hepsi gerçekleşir. Daha çok sanatçı, daha çok üretir ve paylaşır HOOD Base’de. 🙂

Yiğit Yerlikaya

Dream Gigs Illustrated ve Dreamscapes’i Mamut sonrasında başka nerelerde görebileceğiz peki?

Dileriz, İstanbul ve başka şehirlerin sokaklarında. Sonrasında belki yurt dışında bazı şehirlerde. Belki bir gün projeye dair kapsamlı bir kitabın sayfalarında.

editörün seçtikleri